26 september 2012

26 sep 2012

In september lijkt alles weer ‘normaal’: na 11 weken vakantie gaat Jesse weer naar school. De exodus uit Nairobi in juli - bijna al onze vrienden vertrokken naar hun ‘thuisbasis’ - is omgezet in een ware intocht. De koude grijze maanden zijn voorbij en zien we de zon weer doorkomen. Onze auto, die 3 maanden in de garage gewacht heeft op onderdelen uit Engeland, kon eindelijk gerepareerd worden.
Maar er is ook een belangrijke doorbraak gekomen: na twee jaar wachten is nu eindelijk onze verblijfsaanvraag in behandeling genomen, en is het nu ‘alleen nog’ wachten op een positief antwoord. We hebben een stressvolle periode achter de rug, waarin onze visa ten einde liepen, maar er nog geen zicht was op een verblijfsvergunning, maar inmiddels is die commotie achter de rug.

Partners

Ook in onze organisatie is grote vernieuwing: we zijn een maand geleden een partnerschap aangegaan met de Keniaanse Tandaza Trust. Ons ideaal was altijd al om samen te werken met de lokale samenleving; om bij de lokale mensen zelf een bewustzijn te creëren en in beweging te zetten om zelf problemen aan te pakken.Deze Tanzada Trust is ontstaan uit de Kileleshwa Covenant Community Church. We hebben een vriendschappelijke band opgebouwd met het voorgangersechtpaar. Vanuit deze kerk worden veel expertises aangeboden, zoals dokters, psychologen, psychiaters en counselors die we kunnen inzetten voor ons rehabilitatieproject. Momenteel runt de Trust al een project voor minder bedeelde vrouwen om hen meer economische draagkracht te geven. Voor ons een mooie instap om onze straatvrouwen een zo volledig traject aan te bieden:

  • Entry point: Project op straat en tijdens de dagprogamma’s van AltijdGenoeg. Daar begint een traject van minimaal 6 weken waar  vrouwen een intake, medische en psychische keuring krijgen en aan de hand daarvan een hulpplan gemaakt word.
  • Als in de screening verslavingsproblemen naar boven komen, dan kan een vrouw geplaatst worden in het opvangtehuis voor een traject van ongeveer 3 maanden. Daar zal ze het 12-stappen-programma volgen o.l.v. een psychiater (een algemeen toegepast en beproefd verslavingsprogramma). Daarnaast wordt er maatschappelijke hulp geboden.
  • Een economische-draagkracht-project van 3 maanden, semi-gesloten met supervisie: dagelijks werk van producten maken die op de lokale en internationale markt verkocht kunnen worden.
  • Een outlet-traject van 3 maanden: we gaan samen met de vrouwen op zoek naar zelfstandig werk.

 

Quiltexpositie groot succes!!!

Begin van dit jaar kwam de Bunschotense Tiny van Halteren met het idee om voor AltijdGenoeg een quilt-expositie te organiseren. Naast de vele quilts die Tiny zelf in de loop der jaren heeft gemaakt, kent ze ook veel andere vrouwen die hun quilts voor deze expositie ter beschikking wilden stellen. Allemaal zijn de quilts gemaakt van plaatselijke antieke folklore stoffen.
 Afgelopen 10 juli was het dan zover, een feestelijke opening van  De Quilt Expositie "Van Ootje's gôet”! Zes weken lang, van dindsdag tot en met zaterdag was deze unieke expositie te bezoeken. Met bijna 2000 bezoekers, uit het hele land en zelfs ver daarbuiten mag de expositie wel een groot succes genoemd worden!
De kaartverkoop, verkoop van handgemaakte producten en o.a. een veiling van een paar quilts heeft een totaalbedrag opgeleverd van 18.000 euro! Wat een geweldig bedrag, dat we kunnen inzetten voor de straatmoeders met hun kinderen in Nairobi!
Wij willen alle vrijwilligers en sponsoren  hartelijk bedanken voor hun geweldige inzet en bijdrage! En in het bijzonder willen we Tiny van Halteren en Jaap en Maria Goudsbloem in het zonnetje zetten, wat jullie voor elkaar hebben gekregen is werkelijk ongelooflijk. Wat hebben jullie hard gewerkt, heel erg bedankt!

https://picasaweb.google.com/103911270186400006939/OpeningQuiltExpositie?authuser=0&feat=embedwebsite
Opening QuiltExpositie

Sieraden, zawadi

De afgelopen maanden hebben de vrouwen hard gewerkt: sinds 3 maanden hebben we elke woensdag onder leiding van Angela Stevens, www.zawadi.co.au, sieraden gemaakt. In deze cursus rolden armbanden, kettingen en oorbellen van de productietafel, van leuke Afrikaanse designs en voornamelijk Afrikaanse kralen.
Hopelijk kunnen we deze sieraden in Nederland verkopen zodat de vrouwen een deel van de opbrengst kunnen opsparen. Dit vraagt nog wel een stap van organisatorische ontwikkeling maar het is een mooi potentieel voor in de toekomst.

Bezoek uit Nederland

In augustus werden we verrast door een bezoek van Maarten en Dorothee van der Veer, uit Rotterdam:‘Wij waren deze zomer drie weken in Kenia, op een “ontwikkelingsreis” met de organisatie ‘Tear’. Via onze kerk, de NGK Rotterdam Overschie, hadden we van AltijdGenoeg gehoord dus wilden we wel eens zien wie Esther en JanJaap waren en wat ze doen.We ontmoetten hun aan het eind van onze reis, een reis waar we al veel hadden gezien en beleefd; we zagen sloppenwijken, armoede, culturele en landschappelijke schoonheid en christenen die te midden van dit alles leven en het goede zoeken voor de mensen. Maar de korte ochtend met Esther en JanJaap was voor ons uniek en raakte het ons hart.’ lees verder.De straatkinderen en straatmoeders zijn echt de minste van de minste in de Keniase samenleving. Hun armoede is niet alleen materieel maar bestaat vooral ook in de buitensluiting (zelfs door kerken) en minachting die ze ervaren. We zagen daarom het belang van wat Esther en JanJaap doen in Nairobi. Ze vervullen daarmee een taak die ook veel christenen in Kenia helaas nog niet begrepen hebben en effenen een weg naar verandering.We vonden het bijzonder om te horen dat ze goed beseffen dat hun taak hier maar een tijdelijke kan zijn, dat het uiteindelijk erom gaat dat ze het werk overdragen aan Kenianen en dat een echte verandering plaats met vinden in de Keniase kerk en samenleving. En we vonden het bijzonder in welke afhankelijkheid en toewijding aan God ze leven en hoe hun werk op hetzelfde moment sociaal en spiritueel is.Esther en JanJaap namen ons ook mee naar de plaats waar de kinderen en vrouwen die ze opzoeken wonen: midden in de drukste verkeersrotonde van Nairobi. We spraken met de kinderen, hielpen een beetje met thee uitdelen. We zagen jonge moeders met hun baby’s op een stuk karton slapen. Veel van de kinderen snoven lijm, het was moeilijk om dat aan te zien. Esther werd niet moe ze te vragen om de lijm weg te doen maar het was een vat zonder bodem. Ze zei „Hier op straat kunnen we de regels niet bepalen. Darom is het zo goed dat we een eigen ruimte hebben.“ Sommige van de jongens (het waren bijna allemaal jongens) zagen er verdoofd uit. Anderen hadden nog glans en helderheid in hun ogen. Beide is even shockerend. Dat die glans weg is en dat die er is, dat die hier is. We zagen een meisje van 3 jaar waarvan de moeder gisteren zomaar verdwenen was en dat zomaar met ons mee gegaan was naar huis, als we haar hadden meegenomen. We zagen een zwangere vrouw die lijm snoof en om geld en hulp vroeg. Esther nodigde haar uit om volgende week naar de groep te komen maar wie weet of ze zich überhaupt de plaats zal herinneren.We begrepen hoe zwaar maar tegelijkertijd hoe ongelooflijk waardevol het is dat Esther, JanJaap en hun team hier zijn en de druppel durven te zijn in een oceaan. Door Gods genade zal het voor sommigen de druppel zijn die de emmer doet overlopen.

 

Commentaar

Commentaar toevoegen